ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 หลังจากที่สหรัฐฯ ประกาศเก็บภาษีสินค้าจีนในวงกว้าง จีนได้กำหนดมาตรการตอบโต้กับผลิตภัณฑ์พลังงานบางรายการของสหรัฐฯ ซึ่งรวมถึงภาษี 15% สำหรับก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) และภาษี 10% สำหรับน้ำมันดิบ เป็นผลให้การนำเข้าเชื้อเพลิงทั้งสองชนิดนี้จากสหรัฐอเมริกาต้องหยุดชะงักเกือบสมบูรณ์ จากมุมมองของการบริจาคทรัพยากร สหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นผู้ส่งออก LNG และผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของโลก และจีนซึ่งเป็นผู้ซื้อพลังงานรายใหญ่ที่สุดของโลก มีการเสริมพลังงานตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม วิกฤตตะวันออกกลางที่ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้กำลังเปลี่ยนโฉมภูมิทัศน์ด้านพลังงานทั่วโลก การหยุดชะงักของการขนส่งผ่านช่องแคบฮอร์มุซส่งผลกระทบประมาณหนึ่งในห้าของการส่งออกน้ำมันและก๊าซธรรมชาติทางทะเลทั่วโลก ส่งผลให้ราคาพลังงานระหว่างประเทศสูงขึ้น
ในภาคก๊าซแอลเอ็นจีจีนถูกบังคับให้ลดการนำเข้าอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากการหยุดชะงักของอุปทานจากแหล่งสำคัญ เช่น กาตาร์ ซึ่งสร้างโอกาสให้ LNG ของสหรัฐฯ เข้ามาเติมเต็มช่องว่างบางส่วน สำหรับสหรัฐอเมริกา การยกเลิกข้อจำกัดทางการค้าก็มีคุณค่าเชิงกลยุทธ์เช่นกัน เนื่องจากผู้พัฒนา LNG ของสหรัฐฯ กำลังพยายามหาผู้ซื้อระยะยาวเพื่อสนับสนุนโครงการส่งออกของตน ด้วยการเติบโตของอุปสงค์ที่มั่นคงและคาดการณ์ได้ จีนจึงถูกมองว่าเป็นตลาดสำคัญสำหรับโครงการส่งออกพลังงานระยะยาว โดยมีขนาดที่จำเป็นในการรองรับการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานของสหรัฐฯ LNG มีแนวโน้มที่จะเป็นหนึ่งในภาคส่วนที่จีนเพิ่มการซื้ออย่างมีนัยสำคัญอันเป็นผลมาจากการมีส่วนร่วมระดับทวิภาคีในระดับสูง จากข้อมูลที่มีอยู่ บริษัทจีนได้ลงนามในสัญญา LNG ของสหรัฐฯ ปริมาณประมาณ 28 ล้านตันต่อปีแล้ว โดยคาดว่าจะเร่งการส่งมอบในช่วงปลายทศวรรษนี้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความขัดแย้งทางการค้าเพิ่มสูงขึ้นในปี 2568 ผู้ซื้อชาวจีนจึงไม่ได้ทำข้อตกลงระยะยาวใหม่กับโรงงาน LNG ของสหรัฐฯ
จากมุมมองของโครงสร้างพลังงาน การเติบโตอย่างรวดเร็วในด้านกำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนของจีนจำเป็นต้องมีพลังงานสำรองที่เชื่อถือได้เพื่อจัดการความไม่ต่อเนื่อง ซึ่งบทบาทบางส่วนยังคงขึ้นอยู่กับก๊าซธรรมชาติ ดังนั้นการนำเข้า LNG ของสหรัฐฯ ที่เพิ่มขึ้นปานกลางจึงมีเหตุผลเชิงปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม การที่จีนเต็มใจที่จะยกเลิกภาษีนั้นขึ้นอยู่กับสิ่งที่จะได้รับเป็นการตอบแทน และสัมปทานที่เป็นไปได้ที่สหรัฐฯ เตรียมที่จะเสนอนั้นยังไม่ชัดเจน สิ่งนี้ทำให้โอกาสของข้อตกลงใด ๆ มีความไม่แน่นอนสูง เป็นที่น่าสังเกตว่าไม่มีผู้บริหารด้านพลังงานรายใหญ่ของสหรัฐฯ วางแผนที่จะเดินทางร่วมกับคณะผู้แทน ในเวลาเดียวกัน ผู้ซื้อชาวจีนใช้เวลาหลายปีที่ผ่านมาในการกระจายแหล่งนำเข้าพลังงานเพื่อลดความเสี่ยงทางการเมืองที่เกี่ยวข้องกับตลาดเดียว ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่กำหนดโดยตรงจากบทเรียนที่เรียนรู้จากความขัดแย้งทางการค้ารอบที่แล้ว
